تأويلات عرفاني در شاهنامه

اشاره
شاهنامه كه بزرگترين حماسه ملي ماست، مجموعه بينظيري از همه وجوه زندگي
ايراني است. نه تنها شرح پهلوانيها و جانبازيها، جشنها و سوگها، پيروزي
و شكستهاست كه بيانگر تفكرات، اعتقادات و باورهاي قوم ايراني نيز هست.
در اين ميان، رگههايي ناپيدا و ظريف از تفكرات عرفاني را نيز ميتوان در
شاهنامه پيدا كرد. چنانچه، به شيوه برخي عارفانبزرگ، نظير شيخ عطار، بناي
كار را بر تاؤيل بگذاريم، بسياري از داستانهاي شاهنامه، ميتوانند حامل
مفاهيم رايج در ادب رسمي عرفاني باشند.
اين مقاله، باچنين ديدگاهي شاهنامه حكيم طوس را بررسي كرده است.
پدیدآورنده: مريم صائب - عضو هيأت علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد بيرجند







