"مکتوبی از مکاتیب جناب عبدالله قطب بن محیی شیرازی قدس الله سرّه العزیز"
... خداوندا! به حق خداوندى تو كه بر بندگى ما رحم كن، چنانچه بندگى ما خداوندى تو را تن در داده، خداوندى تو بندگى ما را به رحمانيّت خويش درپذيرد و دست رد بر سينة ما مشتى گداى بينوا باز ننهد ...
.........
شبی بعد از عبادات و اوراد بخداوند سبحانه و تعالی شیخ
ابوالحسن خرقانی مناجات کرد و گفت:
"خداوندا، فردای قیامت بوقت آنکه نامه
اعمال هر یکی بدست دهند و کردار هر یکی بریشان نمایند چون نوبت به من آید و
فرصت یابم من دانم که چه جواب معقول گویم."
پس در حال به سرش ندا آمد که "یاابولحسن آنچه روز حشر خواهی گفتن دراین وقت بگو"
گفت: "خداوندا ، چون مرا دررحم مادر بیافریدی در ظلمات عجزم
بخوابانیدی،
و چون در وجود آوردی معده گرسنه را با من همراه کردی
تا چون در
وجود آمدم از گرسنگی می گریستم،
و چون مرا در گهواره نهادندی پنداشتم که فرج
آمد
پس دست و پایم ببستند و خسته کردند،
و چون عاقل و سخنگوی شدم گفتم
بعدالیوم آسوده مانم،
به معلمم دادند، به چوب ادب دمار از روزگارم برآوردند
و از وی ترسان می بودم،
و چون از آن درگذشتم شهوت بر من مسلط کردی
تا
از تیزی شهوت به چیزی دیگر نمی پرداختم،
و چون از بیم زنا و عقوبت فساد، زنی را
در نکاح آوردم
فرزندانم در وجود آوردی و شفقت ایشان در درونم گماشته،
و در
غم خورش و لباس ایشان عمرم ضایع کردی،
و چون از آن در گذشتم پیری و ضعف بر من
گماشته و درد اعضا بر من نهادی،
و چون از آن درگذشتم گفتم مگر چون وفات من
برسد بیاسایم
بدست ملک الموت مرا گرفتار کردی
تا به تیغ بی دریغ به صد سختی
جان من قبضه کرد،
و چون از آن درگذشتم در لحد تاریکم نهادی
و در آن تاریکی
و عاجزی دو شخص مکرم فرستادی که
"خدای
تو کیست و ملت تو چیست ؟"
و چون ازآن جواب برستم از گورم برانگیختی،
و در این وقت که حشر کردی در گرمای قیامت و جای حسرت
و ندامت نامه ام بدست
دادی که "اقرا کتابک!"
خداوندا، کتاب من اینست که گفتم،
این همه مانع من بود
از طاعت،
و از برای چندین تعب و رنج شرط خدمت تو که خداوندی بجای نیاوردم،
ترا از آمرزیدن و گناه عفو کردن مانع کیست؟
ندا آمد که: " ای ابوالحسن ، ترا بیامرزم به فضل و کرم خود".
«ای دروغگو از منبری كه تعلق به پدرم رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ دارد، و ربطی به پدرت ندارد پایین بیا»
به نام خداوند بخشنده مهربان
اين وصيت حسين بن علی بن ابيطالب است به برادر خود محمد , معروف به ابن حنفيه.
من حسين ابن علی شهادت ميدهم كه خدا يكی است و به يكتایی او اقرار ميكنم او خدایی است كه شريك و نظير ندارد.
.........
بـسـيـارى از حـوادث، در ارزيـابـى بـنيادين به ريشههاى كهنترى منتهى
مىشود كه گاهى فـاصـله زمـانـى بـسـيـارى مـيـان آن دو وجـود دارد، گـاهـى
عـلل و اسـبـاب واسـطـهاى و مـيـانـى مـتـعـدّدى آن دو را بـه هـم
مـتـصـّل مـىسازد.
نام ذی الحجه نامی آشناست و به دنبال ورود این ماه ندای لبیك اللهم لبیك به گوش جان می رسد، برای گوش ها و دل ها مفاهیمی چند همانند طواف، سعی صفا و مروه، صحرای عرفات، تقصیر، منا و قربانی آشناست. اما نام قربانی عجیب با دل های عاشقان بازی می كند، به راستی ذبح عظیم كه در قرآن آمده و بر ابراهیم (ع) وارد شد، چیست؟ آیا گوسفند است؟
.........
آيه مباهله
از جمله آياتي که اشاره اي به فضايل اهل بيت عليهم السلام دارد، آيه معروف به «مباهله» است. خداوند متعال خطاب به پيامبرش ميفرمايد:
(فَمَنْ حَاجَّکَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَأَبْناءَکُمْ وَنِساءَنا وَنِساءَکُمْ وَأَنْفُسَنا وَأَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَي الْکاذِبِينَ)؛ [1]
«هر گاه بعد از علم و دانشي که [درباره مسيح]به تو رسيده [باز] کساني با تو به محاجّه و ستيز برخيزند به آنها بگو: بياييد ما فرزندان خود را دعوت کنيم، شما هم فرزندان خود را، ما زنان خويش را دعوت نماييم، شما هم زنان خود را، ما از نفوس خود دعوت کنيم، شما هم از نفوس خود، آن گاه مباهله کنيم، و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم.»
اينک در صدد بررسي روايات وارده در شأن نزول آيه برميآييم تا اين فضيلت را در حقّ اهل بيت عليهم السلام به اثبات رسانده و به شبهات مخالفان پاسخ دهيم.
[1] سوره آل عمران، آيه 61.
.........
... باطن قرآن و تفسیر آنرا برای شما بیان نمی کند مگر این کسی که من دست او را می گیرم و او را بلند می کنم و بازویش را گرفته او را بالا می برم. بعد از آن، حضرت گفته خود را عملی کردند، و بازوی علی بن ابی طالب علیه السلام را گرفتند. در این هنگام امیرالمؤمنین علیه السلام دست خود را به سمت صورت حضرت باز کردند تا آنکه دستهای هر دویشان به سوی آسمان قرار گرفت. سپس پیامبر صلی الله علیه و اله و سلم امیرالمومنین علیه السلام را از جا بلند کردند، در این حال فرمودند:
هر کس من مولی و صاحب اختیار اویم این علی مولی و صاحب اختیار اوست.
.........
